Prison Break FORUM Skazany na śmierć

Mój debiut absolutny, pierwszy tekst opublikowany w sieci, ale komentować proszę
bo ja kobieta pisząca i żadnej krytyki się nie boję

[center]Miś[/center]

Taki zwykły, brązowy, z oklapniętym uszkiem. Przewiązany wstążką z wyblakłą kokardą na środku. Prezent dla Camerona od taty na trzecie urodziny. Zapomniany przez dużego już syna, zakurzony miś leżał pod pajęczyną w piwnicy.
Pam westchnęła. Ot, kolejna niepotrzebna rzecz od jej, już byłego męża. Wrzuciła misia do pudła ze śmieciami i wróciła do porządków w piwnicy.

PS. wiem, że to żadna epopeja pod względem długości, ale miało być drabble i wyszło drabble.

takie smutne...

o tak.. smutne
ale ślicznie napisane.

fajne... ale co ?? już koniec...moze jakieś rozwiniecie....dalesze party

patus1905 pisze:fajne... ale co ?? już koniec...moze jakieś rozwiniecie....dalesze party

no właśnie;] coś jeszcze dopisz aby dłuższe było

o matko...śliczne...

dalszego ciągu na razie nie przewiduję, ale znając wena to za chwilę przyczłapie
A co do komentarzy... to aż pojaśniałam z radości i teraz mogę służyć jako
żarówka ;-)
bosh... ja i mój debiut... i takie komenty do tych moich bazgrołów
<szok>

Fajne, ale trochę krótkie. Bardzo mi sie podoba początek. Może jak tak ci dobrze idzie napiszesz więcej.

aż żal, że się tak szybko skończyło. Czuję niedosyt :]
napisałaś dobry początek, teraz potrzebny dobry koniec :]

dobry początek dobrej historii ^^;*

Napisane ładnie, ale co to właściwie było?
Przecież tego nie można nazwać opowiadaniem.
Było zdecydowanie za krótkie i mało rozwinięte.
Ale nie wiem czy byłby sens pisania tego dalej, bo chyba nie wyszło by za ciekawie.
W tym nie było ani początku, ani końca.
Myślałam że będzie to prolog, a na kilka linijek tekstu, nie opłacało się zakładać nowego tematu...



Desaire.

heh.. a ja myślę, że dopóki nie napiszę się dalej, nie można stwierdzić że 'nie wyszło by za ciekawie'. I nikt nie nazywał tego opowiadaniem.

Zgadzam się z Agulcem
początek jest świetny.. a rozwinięcie zalezy od wyobraźni.. naprawdę mogłoby powstać z tego świetne opowiadanie

Desaire pisze:Było zdecydowanie za krótkie i mało rozwinięte.

Mnie to skłoniło do rozmyśleń i zaintrygowało. Może to było zamierzone?

uch. Drabble to bardzo krótki rodzaj opowiadania, zwykle chyba do 100 słów, taki shortfic ^^

miało być i wyszło. bardzo sie podobało ;*

To było zamierzone. Chciałam pokazać sytuację rodzinną Alexa jeszcze przed tą całą sprawą z Fox River. Taka zwykła scenka rodzajowa.

a coś dalej planujesz może napisać..?

Nawet nie planuję, tylko napisałam. I to podwójnie
Tylko w ramach protestu przeciwo głupiej klawiaturze, która mnie uparcie nie słucha, ciężko przenieść swoje chore przemyślenia na ekran (bo na razie są, ale w wersji papierowej ;-) )

mk95 pisze:chore przemyślenia

nie są chore - tylko wnikliwe i z bardzo fajnego punktu widzenia. Zmuszają do zastanowienia i zamyślenia się :] ten drabble i 'Obserwator' - czadowe.

dziękować, dziękować

[ Dodano: 2008-02-10, 13:23 ]
UWAGA!!!
Oficjalnie wklejam kolejną część do "misia", czyli tak zwaną kontynuację ;-)

[center]Pamiątka[/center]

Nowy, puszysty miś. Beżowy, z wielkim "Get Well" na piersi. Gdy Alex go kupował, nie myślał o chorej Dede ani nawet o zbiegach. Myślał o małej, brązowej maskotce, którą dał kiedyś Cameronowi. On nie zapomniał o małym misiu, w przeciwieństwie do syna. Mahone uśmiechnął się gorzko. Pluszak pewnie leży gdzieś w pudle, przykryty grubą warstwą kurzu. Straszny los dla biednej maskotki. Danej z rodzicielskiej miłości.
Alex pomyślał, że mała Dede nawet nie będzie wiedziała, że to od niego. I dobrze. Niech sądzi, że dostała misia od taty. Taka pamiątka po nim. Niech go zapamięta jak najlepiej. Bo już niedługo będzie go jej brakować.

dobre. ale końcu zalatuje trochę czarną stroną Alexa.

aż mnie dreszcze przeszły...wzruszające ;*

właśnie chciałam pokazać, że mimo, że myśli o synu, to nadal nie zapomina o pracy i zadaniu. "THEY ALL DIE"

mam ciary.
świetne. wzruszające. przemyślane. no.

oOo świtne.. taki Alex w wersji "cicho- ciemnej" , mnie ta scena tak wzruszała, a teraz Ty to tak wspaniale opisałaś ;*