Prison Break FORUM Skazany na śmierć

Uwaga, tekst nieco dziwaczny. To wszystko przez 3 serię!

Dedykowany Javvie/Oktarynce

Próbując

W twoim zachowaniu jest coś rozpaczliwego, a zarazem przypominającego zaloty beznadziejnie zakochanego nastolatka.
Krążysz, próbujesz skrzyżować wasze spojrzenia, przejść obok. Śledzisz go, obserwujesz, nie przepuszczasz okazji, żeby znaleźć się w jednej celi. Rozpaczliwie próbujesz nawiązać kontakt, próbujesz wierzyć, że coś znaczysz, więcej niż jakiś Bellick, więcej niż ktokolwiek inny w tym miejscu.
Jak głupi cały dzień próbujesz zdobyć głupi długopis. Próbujesz nie dopuszczać do głosu zdrowego rozsądku, wolisz głupio wierzyć, że cię nie okantuje, że tym razem masz szanse.
Nawet wtedy, kiedy mu grozisz, zachowujesz się, jakbyś miał go pocałować. Zabijasz dla niego. Zabijasz przez niego.
Beznadziejnie i rozpaczliwie próbujesz być, kiedy on próbuje wyłączyć ciebie z gry.
Żaden z was nie wie, że w pewnej piwnicy ktoś już nieodwracalnie stracił głowę dla Michaela.
Nie wiesz, że musisz być ostrożniejszy. Już teraz tracisz zmysły.
Następna może być głowa.

trochę trudno zrozumieć

Jak już mówiłam: bardzo mi się podoba! Dziękuję za dedykację >w<!
Fajnie opisałaś sytuację w jakiej znalazł się Mahone. Rozpaczliwe działanie, strach, ale i determinacja. Cały tekst jest tym przesiąknięty. Nie znam się na pisaniu (jak już mówiłam XD), ale i tak uważam że ten tekst jest świetny . Szkoda tylko, że tak krótki!

Żaden z was nie wie, że w pewnej piwnicy ktoś już nieodwracalnie stracił głowę dla Michaela.

Chodzi o Sarę, tak?

Ojej, przykro mi, jeśli trudno zrozumieć. Jest chaotyczne, próbowałam przedstawić myślenie nieco 'najaranego' Alexa.

Tak, Oktarynko, chodzi o Sarę. Dosłownie straciła dla swojego ukochanego głowę, szkoda...

bardzo ciekawy tekst, troche chaotyczny bo jak sie zaczyna czytac nie wiadomo o kogo chodzi, ale po kilku linijkach juz wszystko sie wyjasnia. czekamy na dalszą tworczosc

Tekst jest fajny, emocje pokazane jasno tylko za dużo powtórzeń w nim występuje: (chyba że to taki specjalny zabieg stylistyczny)

W twoim zachowaniu jest coś rozpaczliwego, a zarazem przypominającego zaloty beznadziejnie zakochanego nastolatka.
Krążysz, próbujesz skrzyżować wasze spojrzenia, przejść obok. Śledzisz go, obserwujesz, nie przepuszczasz okazji, żeby znaleźć się w jednej celi. Rozpaczliwie próbujesz nawiązać kontakt, próbujesz wierzyć, że coś znaczysz, więcej niż jakiś Bellick, więcej niż ktokolwiek inny w tym miejscu.
Jak głupi cały dzień próbujesz zdobyć głupi długopis. Próbujesz nie dopuszczać do głosu zdrowego rozsądku, wolisz głupio wierzyć, że cię nie okantuje, że tym razem masz szanse.
Nawet wtedy, kiedy mu grozisz, zachowujesz się, jakbyś miał go pocałować. Zabijasz dla niego. Zabijasz przez niego.
Beznadziejnie i rozpaczliwie próbujesz być, kiedy on próbuje wyłączyć ciebie z gry.
Żaden z was nie wie, że w pewnej piwnicy ktoś już nieodwracalnie stracił głowę dla Michaela.
Nie wiesz, że musisz być ostrożniejszy. Już teraz tracisz zmysły.
Następna może być głowa.

Może to tak apropo tytułu, nie? Tekst jest o tym co nasz slaszowaty Mahone próbuje (i niekoniecznie mu sie to udaje).

TAKMYŚLĘ XD""".

Tak, powtórzenia są celowe i są bardzo związane z tytułem. Także "głupi" "głupie" "głupia" są często powtarzane - kolejny zabieg stylistyczny. Próbowałam oddać ten chaos myślowy.
Ale dzięki za opinię - jestem tu po to, żeby w pewnych przypadkach móc 'rozjaśnić' ten tekst. (bo, niestety, moje teksty nie mają zdolności samoobrony)

To już się nie czepiam oczywiście Tak w sumie z ciekawości spytałam.
Ja generalnie to wierszyki rymowane tylko lubię układać ^^ i to takie raczej 4fun a nie poważne.

Mi się tekst bardzo podoba i czekam na jeszcze więcej takich

KhAn pisze:Mi się tekst bardzo podoba i czekam na jeszcze więcej takich

Zgadzam się z KhAn, i również czekam na większą dostawę Próbując.

aaa tylko nie slasher ^^ nie mogę przeboleć parowania mahonescofield, ale Twoje opowiadanie zawsze chętnie przeczytam, bo dlaczego niby nie ;-) troche zakręcone, ale rozumiem, bo sama kiedyś pisałam ;-)

jak już ktoś wcześniej wspomniał: jest chaotyczny, ale zrozumieć można; zwracając uwagę na Mahone'a - facet się gubi w swoich myślach, aczkolwiek stara się racjonalnie myśleć... podoba mi się ten styl powtarzania niektórych wyrazów jest jakby przekazem dla czytelników, którzy przyjmują dane słowa do siebie; to tak jakby autor wszystko mówił czytelnikowi co w jaki sposób robi, powinien zrobić czy zrobił i to chyba najbardziej wciąga w całym tekście

Jest chaotyczny ale według mnie dodaje temu tekstowi cały urok właśnie. Treść w nim też jest w pewnym sensie "chaotyczna" więc jest wszystko good

dzięki chaotyzmowi tego tekstu można ujrzeć oczami wyobraźni samego Alexa miotającego się w swojej celi czy w małym ciasnym korytarzu, zerkającego nerwowo na boki jak to tylko Fichtner potrafi grać. Mahone bijący sie z własnymi myślami. O ^^

Oto specjalny odcinek Prison Break, który znalazłem na jednym z forum.