Prison Break FORUM Skazany na śmierć

Takie cuś, napisane pod wpływem impulsu na mega nudnym angielskim ;-) Bardziej niż kiepskie. I oficjalnie oglądnęłam część 3 sezonu. A dokładnie dwa pierwsze odcinki
I strasznie polubiłam Jamesa. Tanira, oddasz męża? XD Żart, oczywiście.

[center]Krew [/center]

Krew. Wszędzie krew. W pudełku, na wieku i w środku. I na głowie Sary., a także na dłoniach Lincolna, który pomyślał, że nigdy ich nie zmyje.

Zakrzepłe, brązowawe smugi krwi na pudle cały czas przypomina mu o jego zawartości. Zawartości, która została pogrzebana na skraju oceanu. Tak blisko Michaela.

Lincoln wie, że nie może powiedzieć bratu o Sarze. Nie po tym, jak prawie udało mu się uciec z Sony z Whistlerem. Głupie chmury. Nie może pokazać krwi na dłoniach. Michael od razu by odgadł, kogo to krew. A nie może o tym wiedzieć. Nie po tym, jak Mahone zniknął i nikt nie wie, gdzie jest. Ta gnida może właśnie sypie.

Linc chowa ręce w kieszenie bluzy i podchodzi do siatki. Słońce teraz grzeje. A wtedy nie mogło. Czemu? Starszy z braci czuje się, jakby to ironia losu odwróciła ich role. Teraz on jest po tej lepszej stronie. Ale on nie ma planu. Ani tatuażu.

Młodszy z braci nic nie mówi. Nie chce. Zauważył plamy krwi na bluzie. Michae może zdobyć się tylko na krótkie: "Cześć, Lincoln."

Lincoln jak Lejdi Makbet ^^ nie no boskie :*
jak już mówiłam James na prezydenta ^^ a męża nie oddam nikomu ^^ sasasasasa xD

No dobra... i tak wolę Alexa
A nawiązania do Lady M. nie zauważyłam... dzięki ;-)

nie ma za co xD ja na punkcie Makbeta mam swoistego jobla więc wyniucham wszystko xD ja tez napisałam coś nowego tylko nie wiem czy dać czy nie...rozterki przeżywam ^^

DAJ!!! <mk ómiera na samą myśl o opku Taniry>

opek mój już jest więc możesz sobie czytnąć ^^ a tego wiersza mego to chyba będę musiala dać ^^ tylko kartkę muszę znaleźć xD

oj nie chyba tyko napewno
Karolinko kolejne cudo;] ale jak mogłas pomyślec że Tanira Ci męża odda? to wiązałoby sie z cudem xD

ej genialne^^ ten opis tej skrzepniętej krwi Gicio majonez..

swietne, jestem pod coraz wiekszym wrazeniem twojego talentu ;-)

świetna naprawdę podkreśla emocję związane ze śmiercią Sary. Aż się smutno robi i wspomnienia wracają. Tak jakby był stworzony ku jej pamięci.

Takie przemyślenia...dobre. i jednoczesnie straszne.

Cudne! ^^ I przerażające zarazem... Czyli to, co lubię

Dreszcze przechodzą po kręgosłupie ^^

Jak to ise stało że ja jeszcze tego nie skomentowłam..cudowne... ta krew tak realistycznie opisane ze aż ją widziałm oczyma mojej wyobraźnie... troche straszne ale lubię takie kilmaty

popieram koleżankę wyżej bardzo realistycznie wszystko opisałaś. bardzo podoba mi się styl w jakim opisałaś całe "wydarzenie". no i opis tej krwi... cudnie.

następne wspaniałe krótkie opowiadanie.
Ślicznie napisane.. podziwiam